Ostrygi są uosobieniem wykwintnego jedzenia. Ale te szlachetne małże to coś więcej niż tylko przysmaki dla smakoszy. Czasami zawierają prawdziwe skarby i zapewniają czystą wodę dla zespołu. Oto 5 faktów: Te małże naprawdę mają moc!
Ostrygi zyskały sławę nie jako przysmak, ale jako strażnik skarbu. Teoretycznie każda ostryga może wykształcić perłę. Nie jest do końca jasne, jak i dlaczego powstaje perła. Badacze zakładają jednak, że w wyniku działania pasożytów lub innych urazów w muszli tworzy się cysta. Materiał budulcowy muszli odkłada się tam warstwa po warstwie, aż do powstania perły. W hodowlach małży ostrygi potrzebują około 2 lat, aby uformować perłę, z czego tylko około 10% może być wykorzystywane komercyjnie, na przykład jako perły jubilerskie.
Ostrygi są prawdziwymi eko-bohaterami, ponieważ filtrują wodę, do 240 litrów dziennie. Ponieważ nie mogą same się odżywiać, jedzą wszystko, co pływa przed ich muszlami podczas przypływów i odpływów. W ten sposób wchłaniają składniki odżywcze, podczas gdy zanieczyszczenia trafiają do ich śluzu. Utrzymuje to wodę w czystości i pomaga zmniejszyć ilość planktonu. Nie potrzebują one żadnego innego pożywienia, a jedynie rusztowania, do którego mogą przylgnąć w domu na farmie ostryg. Dzięki temu są nie tylko łatwe w utrzymaniu, ale także szczególnie zrównoważone.
Ostrygi czują się jak w domu tylko w towarzystwie innych ostryg. Jako społeczność skorupiaków tworzą rafy, które stanowią dom nie tylko dla nich samych, ale także dla niezliczonych innych gatunków zwierząt. Tutaj niezliczone gatunki ryb i bezkręgowców szybko znajdują schronienie na rafie ostrygowej. W ciągu kilku tygodni różnorodność gatunków w tych obszarach gwałtownie wzrasta.
Około 90% wszystkich ostryg w wieku poniżej jednego roku to samce. Ale około 80% ostryg w wieku powyżej 1 roku to samice. Jak to możliwe? Ostrygi mogą zmieniać płeć kilka razy w ciągu swojego 20-letniego życia. W zależności od zawartości składników odżywczych i temperatury wody, dzieje się to nawet częściej niż tylko raz w roku.
Ostryga pacyficzna jest jednym z najpopularniejszych gatunków wśród smakoszy. Zanim jednak stała się hitem w Europie i Ameryce, musiała przebyć długą drogę. Począwszy od azjatyckiego wybrzeża Pacyfiku, dotarła do Ameryki Północnej, Australii, Europy i Nowej Zelandii. W 1883 roku hodowcy przywieźli ją z Portugalii do Holandii, aby sprawdzić, czy może stać się rodzimym gatunkiem na Morzu Północnym. Ponieważ europejska wersja była poważnie dotknięta chorobą ostryg, hodowcy mieli nadzieję na bardziej odporną wersję. Z nieoczekiwanym sukcesem: zwierzęta rozmnażają się masowo od lat 60. ubiegłego wieku. Od późnych lat siedemdziesiątych można je nawet znaleźć w Morzu Wattowym.